Θα ξαναβγεί ο Ήλιος – Ο Κήπος των Ευχών του Αλέξανδρου Δαρδώνη

Κοινωνία Κυρίως θέματα

της Γωγώς Απόχα – Καρανίκα

O ήλιος ξαναβγήκε! Ο κήπος των Ευχών του Αλέξανδρου Δαρδώνη άνθησε, πριν έρθει η άνοιξη, με τους πιο όμορφους ήλιους να σκορπίζουν ευχές, αλλά και ελπίδα πως ο ήλιος θα βγαίνει όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν την Ματίνα Κυριάκου, τη μαμά του Αλέξανδρου, τη μαμά του ογκολογικού, την μαμά όλων των παιδιών που πονούν…

Το Σαββατοκύριακο 15 και 16 Φεβρουαρίου με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου, στη Χαλκίδα έξω από το Δημαρχείο δημιουργήθηκε ο πιο όμορφος κήπος με χίλιους ηλίανθους, όπου ο καθένας έγραφε την ευχή του και την τοποθετούσε στο γκαζόν.

Έτσι μαγικά, λοιπόν, για άλλη μια φόρα η Ματίνα Κυριάκου κατάφερε να δώσει την ελπίδα σε όλα τα παιδιά, αλλά και στους γονείς των παιδιών με ογκολογικές ασθένειες, βοηθώντας με την εκδήλωση που διοργάνωσε στην Χαλκίδα, όπου κατάφερε να συγκεντρώσει 5.655,12 ευρώ, τα όποια δώρησε στο Σύλλογο Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια Φλόγα.
Ποια είναι η Ματίνα Κυριάκου.

Η Ματίνα Κυριάκου (μητέρα του Αλέξανδρου Δαρδώνη), δεν είναι τίποτα παραπάνω εκτός από μια μαμά που έχασε το παιδί της και μέσα από την οδύνη της, πήρε δύναμη και συνεχίζει το θαυμαστό έργο του Αλέξανδρου. Ένας αξιόλογος άνθρωπος, με δύναμη ψυχής που μέσα από την ομάδα που έχει δημιουργήσει στο facebook, (Θα ξαναβγεί ο ήλιος. Αλέξανδρος), με τα βιωματικά της άρθρα και τις δράσεις της, δίνει κουράγιο και ελπίδα σε όλους του γονείς που παλεύουν μαζί με τα παιδιά τους, για τα παιδιά τους. Είναι η μαμά Ματίνα, μητέρα ενός αγοριού με αξιοθαύμαστη δύναμη, του Αλέξανδρου Δαρδώνη. Ο Αλέξανδρος από την ηλικία των 6 ετών ξεκίνησε να πολεμάει με το σάρκωμα Ewing, ένας είδος νεοπλασματικής ασθένειας. Πέρασε πολλά. Χημειοθεραπείες, χειρουργεία, ακτινοβολίες, παρενέργειες. Δεν θα σταθώ εκεί. Θα σταθώ όμως στην απίστευτη δύναμη και ηρωισμό που έδειξε όλα αυτά τα χρόνια και στο έργο που συνεχίζει η μητέρα του. Ξέχναγε τον πόνο του και βοηθούσε τα άλλα παιδιά με αποκορύφωμα τον αγώνα του να κρατηθεί στην ζωή και παράλληλα να μοιράζει κονκάρδες, που έφτιαχνε με τα χεράκια του, στα παιδιά μέσα στα νοσοκομεία για να τους δώσει δύναμη, «ΘΑ ΞΑΝΑΒΓΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ», έλεγε και ξανάλεγε. «Πάμε μαμά, πάμε και σ’ άλλο δωμάτιο, πάμε να σώσω κι άλλο παιδί».

Αυτό το ξεχωριστό παιδί έφυγε από την ζωή γιατί όπως πολύ σοφά είπε ο μπαμπάς του, ενώ κατάφερε ν’ ανέβει στο πιο ψηλό βουνό, μόλις έφτασε στην κορυφή τον πυροβόλησε ένας ελεύθερος σκοπευτής που απλά τον περίμενε. Αυτό το παιδί λοιπόν ξεκίνησε έναν αγώνα. Ξεκίνησε να μοιράζει ελπίδα, δύναμη κι αγάπη μέσα από το αλογάκι του… τις κονκάρδες του που έφτιαχνε μόνος του. Ο Αλέξανδρος άφησε “βαριά κληρονομιά” στη μητέρα του, η όποια δεν έχει καμία πρόθεση να την αποποιηθεί. Γι αυτό και έφτιαξε αυτήν την ομάδα, επιθυμώντας το μήνυμά του Αλέξανδρου να φτάσει παντού και πρέπει να φτάσει παντού. Κανένας γονιός να μην νοιώθει μόνος του και κανένα παιδί να μην χάσει την ελπίδα του. “ΘΑ ΞΑΝΑΒΓΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ”.