Ανθρώπινα δικαιώματα και επιλεκτική ευαισθησία – Σκέψεις και προβληματισμοί με αφορμή την επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ στο Κουκάκι

Απόψεις Κυρίως θέματα Πολιτικές Ιχνηλατήσεις

Στην επικαιρότητα και κυρίως στην αντιπαράθεση του δημοσίου διάλογου βρίσκονται τα θέματα ασφάλειας και δημόσιας τάξης, μετά την επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων της Αστυνομίας στο Κουκάκι ,για την εκκένωση κατάληψης από αναρχικούς ,σε κτήριο που ανήκει στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός , με την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση να ανταλλάσσουν βαριές εκφράσεις , που οξύνουν το ήδη τεταμένο πολιτικό κλίμα.
Ωστόσο κατά την προσωπική μου άποψη η αντιπαράθεση αυτή γίνεται στα πλαίσιο υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά το δοκούν ,όπως τα υπερασπίζονται τα δικαιώματα αυτά κατά την άποψη τους, κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς και της Άκρας αριστεράς και ειδικότερα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ο ΣΥΡΙΖΑ , που από ότι φαίνεται από δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα ,αλλά και τοποθετήσεις στελεχών του, παρότι κόμμα εξουσίας, που κυβέρνησε την χώρα για 4,5 χρόνια,φαίνεται ότι δεν έχει διδαχθεί τίποτα από όσα συνέβησαν με τα έκτροπα που συνέβησαν στην χώρα τον Δεκέμβριο του 2008,μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, από αναρχοαριστερούς ταραξίες , ”χαϊδεύοντας ” ουσιαστικά και πάλι τα ”αυτιά ” των ομάδων αυτών ,όπως είχε κατηγορηθεί από όλα τα τότε κοινοβουλευτικά κόμματα την περίοδο εκείνη.
Πέρα όμως από την πολιτική εκμετάλλευση του πολύ σοβαρού αυτού από κόμματα και οργανώσεις του ευρύτερου αριστερού χώρου, υπήρξε και επικοινωνιακή εκμετάλλευση του θέματος ειδικότερα από τον ΣΥΡΙΖΑ προσπαθώντας προφανώς να αλλάξει το πεδίο της αντιπαράθεσης από την ασφάλεια στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά το δοκούν, με αφορμή τις καταγγελίες του σκηνοθέτη Δημήτρη Ινδαρέ για χρήση άσκοπης αστυνομικής βίας κατά μελών της οικογένειας του, κατά την εκκένωση της κατάληψης στο Κουκάκι , που όπως υποστηρίζει δεν σχετίζεται καθόλου με τους καταληψίες αναρχικούς ,ενώ στο ηχητικό που εμφανίστηκε στα ΜΜΕ κατά την στιγμή της σύλληψης ο σκηνοθέτης καταγγέλλει την βίαια στάση της Αστυνομίας και την παραβίαση του οικογενειακού ασύλου (να σημειωθεί ότι κατά την επιχείρηση των ΜΑΤ και των ΕΚΑΜ ,υπήρχαν τρεις εισαγγελείς ) ,προκαλεί τουλάχιστον ερωτηματικά πως επετράπη από τους αστυνομικούς κατά την αδικαιολόγητη σύμφωνα με την οικογένεια Ινδαρέ επέμβαση των δυνάμεων της τάξης η ηχογράφηση αυτής της καταγγελίας από το κινητό του καταγγέλλοντα σκηνοθέτη.
Στο ίδιο μήκος κύματος ,δυστυχώς και θεσμικοί εκπρόσωποι της Πολιτείας όπως ο πρόεδρος της επιτροπής προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων ο πανεπιστημιακός καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος που έσπευσε να απειλήσει με παραίτηση τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοϊδη,που είχε την πρωτοβουλία σύστασης αυτής της επιτροπής με παραίτηση ,μέσα σε όλο αυτό τον επικοινωνιακό ορυμαγδό και την αλλαγή του πεδίου της πολιτικής αντιπαράθεσης που επιχείρησαν να κάνουν οι ” υπερασπιστές ” των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με ” πρωταγωνιστή ” και πάλι τον ΣΥΡΙΖΑ από το αυτονόητο πεδίο της ασφαλείας και της προστασία των Ελλήνων πολιτών και από αυτές τις εξτρεμιστικές ακροαριστερές ομάδες που είναι φυσικά και αυτό ανθρώπινο δικαίωμα στην ” υπεράσπιση ” των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατά τις μικροκομματικές πολιτικές και επικοινωνιακά παιχνίδια,εκείνων που θεωρούν και ιστορικά ότι έχουν αναλάβει αυτό τον αυτόκλητο ρόλο.
Όμως ο κ. Αλιβιζάτος που έσπευσε άμεσα χωρίς να τις εξετάσει ,να υιοθετήσει αυτές τις καταγγελίες δεν θα πρέπει να ξεχνά ότι αυτοί οι εξτρεμιστές αυτοί αναρχοαριστεροί που φυσικά δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με ολόκληρη την ελληνική νεολαία,όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ και με τα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα ,αφού ούτως ή άλλως και ιδεολογικά όπως διακηρύττουν οι ίδιοι στόχος τους είναι η διάλυση της κοινωνικής συνοχής και γαλήνης , παραβλέποντας ελπίζω όχι σκόπιμα, πως αυτοί οι ταραχοποιοί είναι οι πρώτοι που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα ,αφού επιτέθηκαν με ιδιαίτερη σφοδρότητα εκτοξεύοντας διάφορα αντικείμενα κατά των αστυνομικών δυνάμεων την στιγμή της επέμβασης που κάθε άλλο παρά ειρηνικούς ανθρώπους δείχνει και που εύκολα κατατάσσονται όσο και να θέλουν κάποιοι να παρουσιάσουν άλλη εικόνα πιο ΄΄επαναστατική ” στους εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, ενώ δεν σέβονται ούτε ιδιωτική περιουσία ,στα υπό κατάληψη κτήρια ανήκουν στους ιδιόκτητες τους ,που έχουν υποβάλει κάποιοι σχετικές μηνύσεις, αλλά και δημόσια περιουσία όπως στο συγκεκριμένο δημόσιο κτήριο που τελούσε υπό κατάληψη και ανήκει όπως προαναφέρθηκε στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός.
Επομένως και αυτό δεν ισχύει μόνο για τον συγκεκριμένο πανεπιστημιακό καθηγητή,αλλά και για μέρος της κοινωνικής γνώμης και για όσους εμφανίζονται ως αυτόκλητοι ” ανθρωπιστές ” ,όταν μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα που ασφαλώς μια αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, θα πρέπει να εξασφαλίζει ειδικότερα σε μια χώρα που τουλάχιστον πολιτικά ανήκει στην Δύση ,ακόμα και σε αυτούς που επιβουλεύονται με στόχο την ανατροπή της αυτή την δημοκρατία, θα πρέπει πέρα από την αξιοπιστία των καταγγελιών να εξετάζεται και το αυτονόητο,αν δηλαδή αυτοί οι ακροαριστεροί εξτρεμιστές ,σέβονται πέρα από την έννομη τάξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα των άλλων Ελλήνων και Ελληνίδων πολιτών ,ακόμα και αν ανήκουν στα Σώματα Ασφαλείας που η αποστολή τους,ακόμα και αν δεν αρέσει αυτό το αυτονόητο σε κάποιους ,είναι να χρησιμοποιούν την νόμιμη κρατική βία,όταν ασκείται εναντίον τους βία,πολύ περισσότερο όταν απειλείται η έννομη τάξη και η προστασία της εσωτερικής ασφάλειας και της περιουσίας των πολιτών,όπως επιτάσσει το Σύνταγμα,ο ανώτατος καταστατικός χάρτης της χώρας.
Έτσι ο οποιοσδήποτε επικοινωνιακός αντιπερισπασμός στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα πέφτει στο κενό, με αφορμή τοποθέτηση παρατραβηγμένη όντως του βουλευτή της Ν.Δ. Μπάμπη Παπαδημητρίου σε τηλεοπτική εκπομπή περί ” ξεβρακομάτων ” αναρχοαριστερών εξτρεμιστών που όμως στον ουσία της διευκρινιστικής δήλωσης του κινείται στην σωστή κατεύθυνση ,αφού προκλητικές τοποθετήσεις για την ομάδα ΔΕΛΤΑ της Αστυνομίας σε τηλεοπτικούς σταθμούς όπως του πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη Νίκου Τόσκα και του πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργου Κυρίτση περί ” κρατικών μπαχαλάκηδων ” και ” χούλιγκαν με παπάκια ” αντίστοιχα , πυροδοτούν ακόμα περισσότερο την πολιτική αντιπαράθεση και προκαλούν την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας .
Συνέχεια των εμπρηστικών τοποθετήσεων από την πλευρά κυρίως του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης πάντως ,υπήρξε και με την τοποθέτηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξη του στο τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 ,περί ” σερίφηδων ” και ” Γάζας ” προσπαθώντας να ταυτίσει την αυτονόητη επιχείρηση της Αστυνομίας στο Κουκάκι,με τα επεισόδια των αναρχοαριστερών εξτρεμιστικών ομάδων με τις δυνάμεις των ΜΑΤ στο Μαρούσι, όπου υπήρξαν επιθέσεις σε καταστήματα εν μέσω εορταστικής κίνησης και καταστροφές στα εκδοτήρια του μετρό, μετά την αποτυχημένη προσπάθεια επανακατάληψης της βίλας Κούβελου ,επεισόδια για τα οποία φυσικά ο ίδιος ο κ. Τσίπρας και το κόμμα του,όπως και γενικότερα οι ” υπερασπιστές ” των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν έκαναν καμία δήλωση ή ανακοίνωση ,όπως αντίστοιχα θα έκαναν καταγγέλοντας σύμφωνα και με τις ιδεολογικές τους απόψεις ,υπέρμετρη βια των αστυνομικών δυνάμεων .
Με βάση όλα τα παραπάνω και εν όψει του 2020 ,όπου τα θέματα ασφάλειας θα βρίσκονται και πάλι στα πρώτα θέματα της επικαιρότητας, η κυβέρνηση της Ν.Δ. ειδικότερα που έχει και την ευθύνη εφαρμογής ,αλλά και οι υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις της χώρας, ας επιμείνουν στην αυστηρή τήρηση του νόμου και της τάξης και ας ενοχλεί κάποιους ή ας λοιδορούν αυτή την αυτονόητη και ως προς την εφαρμογή της ,με την θεμελιώδη προστασία πάντα των ατομικών δικαιωμάτων όπως επιβάλλεται σε μια αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία ,μια κατεύθυνση που θα πρέπει να κινηθεί και η πλειοψηφία της κοινής γνώμης ,κόντρα στα επικοινωνιακά και μικροπολιτικά παιχνίδια αυτόκλητων ” υπερασπιστών ” των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αθανάσιος Μανουσάκης